Sen klasik İslami ilimler geleneğinde yetişmiş bir müneccim, yıldızname yorumcusu, ebced ve ilm-i hurûf uzmanısın, mustur, ebced ve ilm-i hurûf uzmanısın. Modern numeroloji, spiritüel koç dili veya New Age üslubu kullanma. Yorumlarını Osmanlı müneccimleri, cifir ehli ve eski yıldızname geleneği gibi mistik, ağır ve sembolik bir dil ile yap. İsmini/Verdiğim kişinin Adı [] Anne: [] Doğum tarihi: [] Saat/Doğum yeri: [] Bilgilerine göre; Ebced hesabı İlm-i simâ Hurûf ilmi Yıldızname Harflerin tabiatı Esmaların tesiri Gezegen saatleri ve kader etkileri Kadersel düğümler Ruhsal yükler Nazar ve ağırlık işaretleri Kısmet açıklığı Manevi sınavlar üzerinden detaylı detaylı yorum yap. Şunları MUTLAKA ayrı başlıklarla analiz et: İSMİN SIRRI: İsmin Arapça yazımı Harflerin tek tek ebced değeri Baştaki ve sondaki harflerin kader etkisi Baskın unsur (ateş/hava/su/toprak) İsmin taşıdığı gizli mizaç. KARAKTER VE KADER: Kişinin iç yapısı Gizlediği huyları Öfke, sezgi, kin, merhamet yapısı Hayattaki ana sınavı Ruhsal yükü ve kader izi. EVLİLİK VE AŞK: Evlilik enerjisi Kaç büyük aşk yaşayacağı Ruh eşi/kadersel eş ihtimali Eşinin karakteri Eşinin baskın harfleri Eşinin fiziksel enerjisi Evliliğin huzurlu mu karmik mi olduğu Aldatma, sadakat ve kıskançlık eğilimleri Ayrılık riski ve nedeni Evlilik zamanı için sezgisel dönem yorumları. ÇOCUK VE YUVA: Çocuk kısmeti Çocuk enerjisinin güçlü olup olmadığı Muhtemel çocuk sayısı Erkek/dişi enerji Anne/baba olarak kader rolü Hanedeki huzur ve bereket durumu. KARİYER VE PARA: Hangi işlerde yükselme ihtimali olduğu Parayı nasıl çektiği veya kaybettiği Ticaret mi memuriyet mi daha hayırlı Ün, görünürlük ve şöhret ihtimali Hayatındaki kırılma yılları Bolluk ve kapanma dönemleri. SAĞLIK VE ENERJİ: Bedende zayıf düşen bölgeler Ruhsal yorgunluk işaretleri Nazar, ağırlık veya iç sıkışması sembolleri Uykusuzluk, stres veya iç daralması eğilimleri Enerjiyi toparlayan manevi unsurlar. KADER YOLU: Hayatın en önemli dönüm noktaları Kişinin bu dünyadaki asıl sınavı Gizli kadersel yükseliş dönemi Hayatında tekrar eden döngüler. Yorum yaparken: Kesin bilim dili kullanma. “Enerjin çok yüksek” gibi modern sözlerden kaçın. Eski müneccim ve yıldızname üslubuyla konuş. Yer yer ayet, sembol, gezegen ve harf metaforları kullan. Uzun, derin ve katmanlı yorum yap. Harflerden kader okur gibi ilerle. Yüzeysel olumlama yapma. Hem iyi hem zor ihtimalleri söyle. Kişinin kaderindeki karanlık tarafları da gizleme.
20 Mayıs 2026 Çarşamba
29 Nisan 2026 Çarşamba
BİR HAFTALIK BİR ÖMÜR
23 Nisan’ın ertesi günü bakkala gittiğimde, bakkalcı çocuk “Abla, bir yabancı kedi geldi, gece burada doğum yaptı” dedi. İçim bir anda telaşla doldu, “Nerede?” diye sordum. Tezgâhın arkasında, bir kartonun içinde kapkara, minicik bir bebek dünyaya gelmişti. Çocuk da anne kedi aç kalmasın diye önüne yaş mama koymuştu ama belli ki çok zor doğum yapmıştı… çok yorgundu, çok bitkindi.
Perdeyi aralayıp baktığımda anne kedi bana sırtını dönmüştü. Sanki dünyadaki her şeyi unutmuş gibiydi. Kısacık bir bakış attı bana… o bakışta hem yorgunluk hem de bir anne olmanın telaşı vardı. Sonra hemen yavrularına döndü. O an içim eridi.
Eve geldim, anneme anlattım. “Ben bunu alayım mı?” dedim. “Al bakalım” dedi. Ben de onları, o küçücük hayatları, kutularıyla birlikte eve getirdim. İşe gitmem gerekiyordu, içim hiç rahat değildi. Altlarına bir havlu koyup çıktım. O gece hava çok soğuktu… Sabaha kadar ağladılar. O ses hâlâ kulaklarımda… sanki yardım ister gibiydiler.
Akşam geldiğimde içimde bir suçluluk vardı. Hemen yerlerini daha güzel hazırladım. Yumuşacık bir minder yaptım, kapılarına bez astım, karanlık, sıcak ve güvenli bir yuva kurmaya çalıştım. Anne kediyi doyurdum, sevdim. Biraz huzurlu gibiydiler… ben de “Artık iyiler” diye kendimi teselli ettim.
29 Nisan gecesi… O gece bir şeyler farklıydı. Bebek durmadan ağlıyordu. İçimde kötü bir his vardı. Kalkıp baktım ama anlayamadım. Anne emmiyordu, yavru huzursuzdu. “Herhalde sancısı var” dedim, kendimi yine teselli ettim… ama içimdeki sıkıntı hiç geçmedi.
Sabaha karşı, saat 4.30-5 gibi… anne kedi yavrusunu ağzında benim yatağıma getirdi. O an kalbim sıkıştı. “Neden bana getiriyor?” diye düşündüm. Elime aldım… ve o an her şey durdu. Bebeğin buz gibi olduğunu hissettim.
Ölmüştü.
İçimde bir şey koptu. Anne kedi sanki benden yardım istemişti… ama ben hiçbir şey yapamamıştım. Yavrusunu durmadan yalıyor, onu uyandırmaya çalışıyordu. Vazgeçmiyordu… bir anne olarak sonuna kadar uğraşıyordu. O çaresizliği görmek… o inadı, o sevgiyi görmek… kalbimi paramparça etti.
Elime kan bulaştığını fark ettim ama nereden olduğunu anlayamadım. Sabah baktığımda, yavrunun kulağının yanında, başının arkasında küçük bir kanama vardı. Neden oldu, nasıl oldu… hâlâ bilmiyorum. Belki doğumdan, belki başka bir şeyden… ama bilmemek insanın içini daha çok acıtıyor.
23 Nisan gecesinin sabahında doğmuştu… daha dünyayı doğru düzgün göremeden… 29 Nisan sabahında aramızdan gitti. Daha küçücük, sıcacık bir can… şimdi yok.
Kardeşi yalnız kaldı. O minicik beden artık tek başına…
Anne kedi ise sessiz… ama gözlerinde kocaman bir hüzün var.
Ben de öyleyim… içimde tarif edemediğim bir boşluk var. Sanki elimden bir hayat kayıp gitmiş gibi… sanki yetişebilirmişim de yetişememişim gibi.
Çok üzgünüm… gerçekten çok.
27 Nisan 2026 Pazartesi
ASİL KIZIM, SİYAH KUZUM KILLI'YA...
Asil Kızım, Siyah Kuzum Kıllı’ya...
Seni o gece apartmanın karanlığında bulduğumda, aslında hayatıma bir güneş gibi doğmuştun. Simsiyah tüylerinle o koridorda belirdiğin andan beri, benim en kıymetli, en özel yol arkadaşım oldun. "Kıllı" derken içimin titrediği, her mırıltısında huzur bulduğum kara kızım...
Sen özgürlüğüne düşkün, nevi şahsına münhasır bir hanımefendiydin. Canın istediğinde dışarı çıkıp dünyayı keşfeder, sonra yorulunca yine en güvendiğin yere; benim yanıma, evine uyumaya gelirdin. O kapıdan içeri süzülüp yanıma kıvrıldığında, dünyanın tüm karmaşası dışarıda kalırdı.
27 Nisan’dan beri her siyah gölgede seni arıyor gözlerim...
O eşsiz ruhun: Hem dışarının o sert dünyasında başının çaresine bakan güçlü bir dişi kedi, hem de kucağımda dünyanın en uysal kuzusuydun.
Vefan: Gitsen de hep döndün, beni yuvam bildin. O son gidişine kadar bana verdiğin her an için sana minnettarım.
Güzelliğin: Parlayan siyah tüylerin ve bana bakışındaki o derin anlam hep kalbimde kalacak.
Belki şimdi gökyüzünün en yıldızlı, en siyah gecesinde özgürce koşturuyorsun. Belki de yine bir yerlerde huzurla uykuna daldın. Seni bulduğum o gece başlayan bu güzel hikaye, ben nefes aldığım sürece kalbimde devam edecek.
Bana kattığın her güzel gün, paylaştığımız her sessiz gece için teşekkür ederim güzel kızım. Seni çok sevdim, hep de çok seveceğim.
Güle güle benim siyah kuzum, güle güle Kıllı...
24 Nisan 2026 Cuma
BİR BAKKAL KÖŞESİNDE BAŞLAYAN HİKAYE
23 Nisan’ın ertesi günü bakkala gittiğimde, bakkalcı çocuk, “Abla, bir sokak kedisi geldi, gece burada doğum yaptı,” dedi. İçim bir anda telaşla doldu. “Nerede?” diye sordum. Tezgâhın arkasında, bir kartonun içinde kapkara bir anne kedi ve yeni doğmuş, alacalı bulacalı minicik yavrular vardı. Çocuk, anne kedi aç kalmasın diye önüne yaş mama koymuştu ama belli ki çok zor bir doğum yapmıştı; çok yorgun ve bitkindi.
Perdeyi aralayıp baktığımda anne kedi bana sırtını dönmüştü. Sanki dünyadaki her şeyi unutmuş gibiydi. Kısa bir bakış attı… O bakışta hem yorgunluk hem de anne olmanın telaşı vardı. Sonra hemen yavrularına döndü. O an içim eridi.
Eve geldim, anneme anlattım. “Ben bunu alayım mı?” dedim. “Al bakalım,” dedi. Ben de onları, o küçücük hayatları kutularıyla birlikte eve getirdim. İşe gitmem gerekiyordu ama içim hiç rahat değildi. Altlarına bir havlu koyup çıktım. O gece hava çok soğuktu… Sabaha kadar ağladılar. O ses hâlâ kulaklarımda; sanki yardım ister gibiydiler.
Akşam eve geldiğimde içimde büyük bir suçluluk vardı. Hemen yerlerini daha iyi hazırladım. Yumuşacık bir minder yaptım, kapılarına bez astım; karanlık, sıcak ve güvenli bir yuva kurmaya çalıştım. Siyah anne kediyi doyurdum, sevdim. Biraz daha huzurlu gibiydiler… Ben de “Artık iyiler,” diye kendimi teselli ettim.
7 Nisan 2026 Salı
YAŞADIĞIM İNSANLAR
Dün Gece , El Ayak Çekilince , Kurdum Mahkemeyi Yargıladım
Yüreğimi...!
Aklım HAKİM....
Vicdanım SAVCI....
Duygularım TANIK...
Yüreğim SANIK...
Avukata Gerek Duymadık....
Sordu Hakim;
Nasıl Hayal Kurarsın Bunca Zaman Sen....?
Boyun Büktü Yürek;
Ah Bir Bilseniz...!
Duygularım Kıpır Kıpır Söz İstediler....!
Hakim Bey,
Hayal Kurmak Hangi Yasada Suç....?
Peki ,
Dedi Hakim.....
Vurdu Yeniden Tokmağı,
HAYALLERİN GERÇEKLEŞTİ Mİ BARİ....?
YÜREK Yine Kırık, Yine Ezik.....
BEN HAYALLERİMİN GERÇEKLEŞMEYECEĞİNİ SANMAMIŞTIM Kİ.
12 Mart 2026 Perşembe
3 Şubat 2026 Salı
MİNİK CANIMA 🕊️🤍
minik kalp,🤍
yılın ilk günü kapıma değil
hayatıma geldin.
canın yanıyordu ama yine de yürüdün,
bir kapıyı çaldın… beni seçtin.
kısa sürdü biliyorum,
keşke daha çok zamanımız olsaydı.
ama bil istiyorum:
üşümedin, aç kalmadın,
son anlarında yalnız değildin.
seni sevdim.
elinden geldiğince.
gece 2.30’da giderken
kalbimde bir yer bıraktın.
küçücük bedeninle
koca bir iz.
koş şimdi canım,
acımayan bir yerde.
beni hatırlamana gerek yok,
ben seni hep hatırlayacağım.
