Yeni yıl gelmiş(miş) artık ne yıllardan ne de mevLadan bir beklentim kalmadı kalamadı içimdeki bütün heves umut yada her neyse hepsi öldü sadece yatıyorum kalkıyorum işe gidip geliyorum kedileri besliyorum annemi dinliyorum babamı dinliyorum herkesi dinliyorum. tıpkı yaşayan ölü gibiyim hiç bir şeyden tat alamıyorum. ne huzurum kaldı ne başka bir şey sadece bil istedim.
Dün onu odamdan mutfağa taşıdım pencereyi açtım orada dışarı baksın ve uçarsa oradan uçsun dedim dün gitmedi tedirgindi akşam üzeri alışmış ürkütmemek için uğraştım sonunda pencereyi kapatabildim bu sabah yine erkenden pencereyi açtım onun için suyunu ve yemini pencereye koydum o da mutfak dolabının üzerinden bakıyordu. ben hazırlandım kedileri beslemek için aşağı indim şaşayı eve getirdim dün onu dışarı bırakmıştım evde sıkılmıştı iyice ayağıda sorunlu tekrar eve getirdim mutfağa bakayım bebiş kargama diye baktım cakcak seslendim yok. pencereden uçmuş gitmiş üzüldüm ama onun adına sevindim. yeni bir hayata başladı bugün bahtı ve ömrü güzel olsun guzumun. 16 haziranda çatıdan düşmüştü bana misafir oldu ve bugün yeni hayatına başladı. Güle güle guzum
Şaşam gelmedi.. Dünden beridir yok
Bazen bir anlığına beni yerimden sıçratıp kendime getiren bir cesarete kapılıyorum, o an - nereye gideceğimi bilsem, koşa koşa gideceğim. - J. W. Von Goethe
