PAZARTESİ

Pazartesilerini çok fazla sevmemekle beraber yinede güzel bir Pazartesi olmasını diliyorum. 

BUGÜN AREFE

Arefe gününü çocuk iken ne çok severdim. Oruç tutmaya bayılırdım derlerdi ki bugün kurtlar kuşlar herkes oruç tutar diye :)  Sonra Arefe banyosu Arefe Suyu derdi annem herkes o eski banyoda sırayla yıkanırlardı. Çocukluk şimdi modernleştik (mi acaba) :( artık o banyolarda yok, o Arefe suları da yok ve kuşlar oruç tutmuyorlar 

BİR GARİP HİKAYE

Yaşım önemsiz; kişilik, insandan insana farklılık gösterir. Alışkanlıklar belki; ama kişilik değişmez, değişmemelidir de bir insanın el yazısı, imzası, hayata bakışı, başına gelen olayları yorumlaması hep kendine özgüdür. İnsan güçlükleri kişiliği ile yener bir insan ne kadar kişiliğini kullanarak olayları değerlendiriyorsa deyim yerindeyse "kas gibi güçlendiriyorsa" o kadar hayatta başarılı olur yoksa kendine yabancılaşır. 

Benim tuhaf bir kişiliğim var. O da kişiliğimin olmaması... kendime çok yabancıyım. bir rengim, karakterim yok

Çocukluğumdan bu yana hep başkalarına özendim bende olmayan ve başkalarında gördüğüm meziyetleri hep kıskandım. yani hep bir başkalarına hayranlık, başkalarını beğenme duygusu ve "taklit" vardı içimde kendi içime hiç girmedim, hiç kendimi tanımadım hoş, kendi içimde fazla bir şey de yoktu. kendimi çok sıkıcı buluyordum vasattım. başkaları hep konuşkan ve renkliydi. başkalarının notları hep daha yüksekti, süper esprileri hep onlar buluyordu, en güzel kıyafetler hep onlardaydı, başkalarının kişiliğini kopyalıyordum kendime tabii ki üzerimde durmuyordu bu sefer mutsuz olup, başka insanlara bakıyordum işin ilginci, bu yaptıklarımın yanlış olduğunu da içten içe biliyordum...dedim ya kişiliğim yok. daha doğrusu kendimi tanımıyorum.bir süre A iken başka bir süre B takılıyorum. "sen nasıl bir insansın" dediklerinde "valla sürekli değişiyorum" diyorum. giyim kuşamım değişiyor, hayata bakışım değişiyor, kişiliğim oturmadığından hep aynı kişi olamıyorum doğruyu bulmaya çalışmıyorum, sadece değişiyorum.

sözün özü, hayatta istediğim şeyler sağlam bir kişilik, kendimi çok iyi tanımak, kendi tarzımı oturtmak, yani kendime özgü olmak, doğru bildiğimi yapmak ve bu yoldan şaşmamak.

ama,

bu saatten sonra da zor artık

İYİLİK YAP KÖTÜLÜK BUL

Düşünüyorum da hayatta hiç iyilik yaptığım bir canlıdan kötülük gör(e)meyeceğim gün olacak mı diye...ama ııı ıııh sanmıyorum. yakın zaman içerisinde bir arkadaşım (güya beni sever ben onun için değerliyim) ona bir iyilik yaptım ve karşılığı çok uzun sürmeden kötülükle geldi. Aaah keşke kötü olabilsem yapabilsem ama yapamıyorum. Bu hırs yüzünden kendimi yiyip bitiriyorum. Olan yine ben zavallıya oluyor.

DUA

Bugün sınavım var. Önemli bir gün bu sınav sonucuna göre ya devam edeceğim yada aynı yerde sayacağım.:(

BEN ve BEN

Sokak köpeğine ister altın,

ister yünden tasma tak, 

yine sokak köpeği olmaktan kurtulamaz. 

Hz.Mevlana

HOŞGELDİN YA ŞEHR-İ RAMAZAN

Bizim ay dediğimiz 29-30 günlük zaman parçasına 

Arapçada Şehr derlermiş 

ve  

Şehr-i Ramazan, 

Ramazan Ayı 

demekmiş..

Farsçada da Mah denilirmiş; 

Mâh-ı Ramazan.. 

Farsça Ramazan Ayı ... 

Yani Şehr deyince, 

hani surları olan, evleri olan mekân aklınıza gelmemeli.

Bizim o anlamda kullandığımız şehir kelimesi de bu arada Farsçadan gelme...