PARANIN SATIN ALDIKLARI

Biraz kaçık bir dayım vardır. İnancıda kısadır. Bu videoyu görünce o aklıma geldi..

ZİYARET

Hafta sonu 23 nisan tatilinide birleştirip annemi köyüne götürdüm...Yaklaşık kırk yıldır köyünü görmemişti, bu ziyaretimizde annemin yıllardır görmediği şeyleri görmek nasip oldu, yolumuzun üzerinde köyüne yakın başka bir köyde bulunan Mahsenli Ali Efendiyide ziyaret ettik,

Mahsenli Ali Efendi

Mahsenli Ali Efendi Camii içi insanın içini bir huzur kaplıyor içerisinde

Buda Mahsenli Ali Efendi türbesindeki kılıç,asa yada herneise adını bilemedim 

annemin bebeklik resmini buldum önde duran sarışın kız 

bu kuşlar sığırcık kuşları idi gün batımına yakın caminin bahçesindeki bu ağaçta o kadar çoklardı ki, diğerleri poz vermeden kaçtılar bunlarda acaba bizi bir reklamcı görürde ünlü olurmuyuz diye poz verenler

annemin annannesinin, dedesinin ve annesinin, erkek kardeşinin (malesef mezar taşları kaybolmuş bulamadık) babasının ve kızkardeşinin mezarını bulabildik.

YÜZ VERDİM

Yüz verdim diye şımaracaksan
Eğer
96 sını geri alırım
Etrafımda 4 dönersin
Oda olmazsa
Eğer
98 ini geri alırım
2 lersin

ÇILDIRTIYORLAR

insanlar mı değişti yoksa benmi yada herşey aynı galiba ben değiştim...son derece sakin ve olumlu bir insanım aslında istemeden insanların kalbini kırmaya başlıyorum sonra dönüp kendime baktığım zaman bunu yapan benmiyim diyorum.pişmanlıktan ölüyorum bunu yapmamam gerekli ama bazen bazı insanlar bunun için adeta beni zorluyorlar.

bir gün sokak çeşmesinin üzerinde bir yazı görmüştüm "bu çeşme ne güzel bir çeşme, içmeye tası yok. Kırma insan kalbini yapacak ustası yok" 

KÜÇÜĞÜM

bu görünce gözyaşlarımı tutamadım

ŞANS

Şans insanı kendisimi bulur yoksa şansı insanlarmı yaratır...Tıpkı tavukmu yumurtadan çıkar yumurta mı tavuktan çıkar misali karışık bir durum bazen neye inanacağımı şaşırıyorum...Kafam allak bullak oluyor. ama en sonunda dönüp dolaştığım sabit fikir insanın doğuştan şanslı olması gerek kendin istediğin kadar çabala yapamazsın şansını...tıpkı bu bebişlerim gibi

YORGUNUM, DEPRESYONDAYIM

Bu sıralar hep yorgunum, mutsuzum ve depresyonlardayım,  üstüne üstlük çarşamba günü ise acillik bir vaka oldum...bir de utançların en utancını yaşadım sağolsun benim KADER değil (KADİR) efendi yine beni küçük düşürüp kenara geçti kıs kıs güldü alacağım olsun diyorum ama bir türlü alamadım...yakasına yapışıp üleyn deyyus sen neden beni bu hallere düşürdün ben bunu haketcek sana ne yaptım be...diyemedim...ühü..