BANA SURAT ASMA, HAYAT, MİSAFİRİM SONUÇTA, KALKAR GİDERİM.....🖤

Uzayıp giden hayat yolunda, yolumuzun kesiştiği insanlar bizim için önemlidir. 

Yollarımızın kesiştiği insanlardan bir bölümü arkadaş olarak hem hayatımızda, 

hem de yüreğimizde yer eder.

Yıllar sonra kimisi tebessümle hatırlanır,

kimisi de acı bir yüz ifadesi ile...

Maksim GORKİ 

Aranızdaki tüm bağlar kopsa bile ismi anıldığında “güzel insan” diyebileceğiniz insanlar biriktirin...

"Yaşama sordum;

Neden bu kadar 

Zorsun?!

"Yaşam gülümsedi ve

"Şöyle dedi;

"Siz insanlar kolay 

"Şeylerin değerini hiç 

"Bilmezsiniz!!

🦋

“Yaşamın bana verdiği iki ders;

çevreni gittikçe daralt, 

gereksiz kalabalıkların seni üzmesine

izin verme. “

Franz Kafka

Artık insanlar ilginç gelmiyor. Onlarla konuşmak, bir şey paylaşmak istemiyorum. Çünkü sohbetlerin hepsi:

“Nasılsın?”

“İyiyim, sen nasılsın?”

“Ben de iyiyim” diyerek başlar ve biter. Bu artık hiç de cezbedici gelmiyor. Yeni insanlarla tanışmak da istemiyorum. Çünkü herkesin sonu aynı şekilde bitiyor. Sevgi ve dostluklar sonuna kadar devam etmiyor. Şu anki hayatımda olanların çoğunu 5-10 yıl sonra göremeyeceğim. Ve buna üzülüyorum desem yalan olur. Gidenleri tutmak gibi bir niyetim yok. Hatta çoğunun kapısını kendim açıyorum.

© Dostoyevski 💫🖤

Ben kendime söz geçiririm de İçimdeki çocuk çok yaramaz! Yarım kalmış hayallerimin zillerine basıp basıp kaçıyor!

Acaba yıldızlar, bir gün herkes kendine ait olanı bulabilsin diye mi parlıyorlar?”

İyiliğin bir nedeni varsa, iyilik değildir artık o. Sonucu, yani ödülü varsa iyilik olmaktan çıkmıştır. Öyleyse iyilik, neden ve sonuçlar zincirinin dışındadır."🌻

Baktım sana  kızgın değilim, kırgın değilim,

dargın değilim, kısacası artık, ben sana 

"hiçbir şey"  değilim...

Cemal Süreyya

İnsan, kendine benzeyen biriyle uzun uzun konuşmak ister; çünkü burada duygusal bir rezonans oluşur. Yani karşımızdaki kişi bizimle aynı değerleri, benzer deneyimleri ve duyguları taşıyorsa, kendimizi daha çok anlaşılmış ve kabul edilmiş hissederiz. Böyle sohbetlerde “kendimi tamamen ifade ettim” duygusu güçlenir; çünkü karşımızdaki insan sadece sözlerimizi değil, ruh hâlimizi de hissedebilir. Bu da insana derin bir duygusal rahatlık ve güvenlik verir. Aslında çoğu zaman karşımızdaki kişiyi değil, kendimizin bir ayna gibi yansımasını ararız — bizi anlayan, içimizdeki sesi duyan birini.

Bana gelirken çiçek getiren birini değil, gelmeden önce benim için çiçek eken birini hep bekledim. Sanırım bu yüzden yalnızım. Ya öyle biri yok ya da ben çok safım

Seni mutlu eden şeyler başkalarına garip gelebilir.

Çünkü bu yol senindir, başkalarının değil. Herkesin anlayacağı bir mutluluk yoktur.

Anlayan olmasa da, hisseden sensin.

Bu yüzden… yolundan dönme.

Genç bir balıkla ilgili bir hikaye vardır. Yaşlı balığın yanına yüzüp demiş ki:

"Okyanus dedikleri şeyi bulmaya çalışıyorum."

"Okyanus mu?" demiş yaşlı balık ."Şu anda içinde yüzüyorsun".

"Bu mu" demiş genç balık . " Ama bu su. Benim istediğim şey okyanus".

Ne olursa olsun, insanın sabrı taştığında hayatından çıkaramayacağı kimse yoktur.
“Nasıl olsa beni seviyor” rahatlığıyla kimseyi sınamayın; kaybedersiniz…

"Evet" demeyi öğrendim,
insanlara şans verebilmek için.

"Hayır” demeyi öğrendim,
sonunda üzülmemek için.

"Olur” demeyi öğrendim,
yapabileceklerini görmek için.

"Olmaz” demeyi öğrendim,
yapamayacaklarını bildiğim için.

"Şimdi" demeyi öğrendim,
şu anın kıymetini bildiğim için.

"Sonra" demeyi öğrendim,
her şeyin zamanı var bildiğim için.

__Sagopa Kajmer

AŞI-TETANOS-KUDUZ

Pazartesiden beri kedileri kısırlaştırmak için sürekli gidip geliyorum. Bugün sabah, ağzının yarısı olmayan kediyi yemek verirken yakaladım. Yakalamaya çalışırken elimin serçe parmağını fena hâlde ısırdı. Öğlen onu kısırlaştırma ameliyatı için götürdüm. Kendime de kuduz ve tetanos aşısı yaptırdım. Tetanos aşısını 5 yıl boyunca tekrar yaptırmam gerekmeyecekmiş. Eğer yaşarsam, 2030 yılına kadar… Unutmamak adına buraya yazıyorum.

Kuduz aşısını bugün yaptırdım; ayın 27’sinde, 31’inde ve yılbaşından sonra tekrar vurulacakmış. Şükür ki koldan vuruluyor bari. Aslında benim için iyi de oldu; zaten sürekli kedilerle haşır neşirim.

Bir de benim her şeyi bilen “ana kraliçe” insanın çenesi var ya, ondan da bıktım. Kocası “kral” da ayrı bir çene. İkisinden de yıldım artık. Onlar olmasa daha rahat hareket eder, daha rahat yaşarım. Gerçekten beni mahvediyorlar.

İNANÇ-PANTHEON-BLA BLA

 

İnsan, neye inanırsa inansın, aslında hep aynı boşluğu doldurmaya çalışıyor. Bir tanrıya, bir lidere, bir fikre ya da bir ideolojiye… Adı ne olursa olsun, insanın aradığı şey aslında kendini aşmanın bir yoludur. Çünkü inanmak, sadece sığınmak değil; varoluşun dayanılmaz belirsizliğiyle baş etmenin adıdır aynı zamanda.

Mekanlar Değişiyor, İnsanın savaşı hep aynı

neden benim ailemle, geçmişimle bir problemim var.? Neden herkes annesinden, babasından ya da ikisinden de kaçmak istemezken  neden ben?

Sordum tabi kendime “nasıl kaçmayayım” diye. Çok uzakta değil birkaç sınır ötemizde akranlarım bana kıyasla çok daha iyi şartlarda yaşıyordu. Ben bu yaşında hala kendi annem ve babamla değil, kendime ait boyum kadar küçücük yüreğim kadar büyük bir evde kedilerimle ve sessizliğimle yaşıyor olmalıydım mesela. Çalışmayıp çalışmak istemediğim yaşlarda karın tokluğuna çalışmak yerine, hayalini kurduğum dağ evinde kitaplar okumalıydım. diye düşünmek yerine, bugün ülkenin, dünyanın hangi doğal güzelliklerini görsem de ufkunu açsam diye düşünmeliydim, düşünebilmeliydim.. Ben peki…genç yaşımda gelecek kaygısı, geçim derdi, umutsuzluk, mutsuzluk gibi duyguların arasında savunmasız değil; mutlu, geleceğe umutla bakan bir gençlik yılları geçirebilmeliydim. 

Ülkelerin kültürlerini öğrenmeliydim. şehir, ülke değiştirebilmeliydim. Açlık sınırının bile altında bir ücrete çalıştığım için ailemle aynı evde kalmayıp, kendi evimde kendi istediğim gibi yaşayabilmeliydim mesela. Ana fikir kendi hayatımızda istediğimiz gibi yaşayabilmek aslında. Ne kadar da basit ve insani bir istek, tabii yaşadığın ülke de insani ise… Yaşadığın ülke insani olmayınca ne oluyor peki? İnsanca yaşamak istediğin için yaşayamıyorsun

Sonuç olarak, Sanırım farkında olmamak lazım. Bakanlıkların bütçelerini biliyoruz da ne oluyor boş verin bilmeyelim.

Hiçbir şey bilmemek, en mutlu ya­şamdır.

EL FALINA GÖRE 3 YIL SONRA HANGİ HAYALİN GERÇEK OLACAK?

 

Yurt Dışına Taşınıyorsun!

Heyecanla kalbindeki keşif arzusu, sonunda seni sıradan hayatından koparıp, bilinmeyen bir maceraya doğru sürüklüyor. Kendini üç yıl sonrasında, belki de hayal bile edemeyeceğin bir ülkede bulabilirsin. Farklı bir kültür, yeni bir dil, bilmediğin lezzetler, tanımadığın insanlar ve belki de hayatını tamamen değiştirecek deneyimler seni bekliyor. Bir an dur ve düşün; belki de bu, tüm hayatının dönüm noktası olacak. Belki de bu, senin hikayenin başlangıcı olacak. Bu yüzden pasaportunu hazırla, bavulunu topla ve kendini bu eşsiz maceraya bırak. Çünkü bu, tam da senlik bir macera olacak. Yeni bir hayat, yeni bir başlangıç seni bekliyor. Haydi, bu maceranın kahramanı olmaya hazır mısın? Yeni bir dil öğrenmeye, yeni bir kültürü tanımaya, belki de hayatını tamamen değiştirecek bir serüvene atılmaya ne dersin? Çünkü bu macera, tam da senlik.

Bu çıktı falımdan ama 3 yıl sonra ne işime yarayacak acaba 60 yaşıma gelmiş olacağım ne anlamı olacak ki:(

BİR AŞK HİKAYESİ

TIPKI BİR AĞAÇ GİBİYİM

Tıpkı ağaçlar gibiyim, kuzu.
Kök salmışım sanki, hiçbir yere gidemem.
Ama bu toprak...
Benim değil.
Rüzgârı başka konuşuyor, yağmuru bile yabancı.
Bir ağacım evet,
ama buraya ait değilim.
Yeşersem bile eksik,
Çiçek açsam bile suskun...
Sanki birinin unuttuğu,
yanlış yere dikilmiş bir fidandım ben.
Ve şimdi büyüdükçe daha çok anlıyorum:
Ne kadar kalırsam kalayım,
hiçbir mevsim beni buraya ait kılmayacak.
Tıpkı ağaçlar gibiyim, kuzu.
Kök salmışım sanki, hiçbir yere gidemem.
Ama bu toprak...
Benim değil.
Rüzgâr beni okşamıyor,
dallarımı eğip büküyor yalnızca.
Güneş ısıtmıyor içimi,
gölgem bile soğuk düşüyor yere.
Beni buraya diken el kimdi, hatırlamıyorum.
Belki de kendi kendime yürüdüm bu yanlış coğrafyaya.
Belki de sadece bir yer tutayım diye bırakıldım buraya —
bilmeden,
istenmeden...
Kuşlar bile konmuyor artık dallarıma.
Bilirsin ya kuzu, kuşlar içini hisseder ağacın.
Ve ben onlara sessiz bir ağıt gibi geliyorum artık.
Ama hâlâ ayaktayım.
Rüzgâra karşı, toprağa rağmen.
Çünkü içimde bir umut var,
belki bir gün biri gelir —
köklerime su değil,
yüreğime toprak olur.

ŞAŞAM YOK

Şaşam en son pazar günü evdeydi 10.08.2025 pazar günü sonra 11.08.2025 pazartesi dışarı çıkardım ve Ogün'den beri yok bugün ayın 13 ü 13.ağustos 2025 çarşamba sabah yine gelmedi kuzum ne olursun gel

zaten koca ayağımda 17 mayıs cumartesi 2025 evden ilk defa dışarı çıktı bir daha dönmedi yüreğim yaralı 

 

BUGÜN HATE

 

BUGÜN-ANGRY

 ANGRY

BUGÜN-SAD

 

SAD

ÖLÜLER EVİ

Aklıma Dostoyevski’nin Peter Paul Kalesi’ndeyken yazdığı “Ölüler Evinden Notlar” kitabı aklıma geldi. Dostoyevski burada geçen zamanını şöyle tarif ediyor:

Hapishanemiz, kalenin surlarının hemen arkasında yer alıyordu. Parmaklıkların arasından dışarıya, Tanrı’nın dünyasından küçük bir parça görebilme umuduyla baktığımda, yalnızca daracık bir gökyüzü şeridi, yabani otlarla örtülmüş yüksek bir toprak yığını ve üzerinde nöbet tutan askerleri görürdüm. Ve o an anlardım ki, yıllar geçecek, ben hâlâ aynı aralıktan aynı gökyüzüne bakıyor olacağım… Bazen kendi kendime ‘ölüler evi burası’ derdim. Özellikle akşamüstü, avlunun taş basamaklarında durup, işten dönen mahkûmları seyrederken. Bazılarının yüzü asık olurdu; bazılarınınki ise tuhaf bir neşeyle parıldardı. Ama hepsi de içi boş bir alışkanlığın, ruhsuz bir tekrarın içinde kaybolmuş gibiydi. Yaşamak değil de sürmekti bu: düşmeden, ama demlenmeden, günün içinde gölgelenmek.

bu ruh ve kafadayım

YİNE YENİDEN YORGUNUM

 Ne güzel demiş Nazım Hikmet: 

"Beni benden öğren, herkese aynı değilim."

HADİ BAKALIM KOLAY GELSİN BİR ACAYİP

HADİ BAKALIM 

Başak burçları

için ise Kanlı Ay Tutulması adeta bir dönüm noktası oluyor. Üzerinizdeki negatif enerjiden, hastalıklardan, dertlerden ve olumsuzluklardan sıyrılmanızın vakti geldi. Bugünden itibaren 2025 sizin yılınız olabilir! 

AKLIM ALMIYOR KALBİM ACIYOR BEDENİM YAŞIYOR RUHUM GERİDE KALIYOR

 Allah'ım bu salak ve ahmakların arasında benim işim ne,  ne zor bir imtihan bu anlamadım gitti. 

Sağım solum önüm arkam hep salak ve ahmaklarla dolu 

Takip ettiğim bir kişi var İngiltere de yaşıyor hemen hemen aynı zamanlarda hayatımız yönlendi benimki olduğu yerde çakılı kalırken onunkisi beni solladı geçti gitti ben tozunda kaldım . Bugün onun orada ev aldığını öğrendim gece hiç uyuyamadım kalbim  o kadar acıyor ki bir ben anlıyorum. Önceden beni bir ben anlarım bir de Allah'ım diyordum ama artık sadece kendim olduğunu algıladım Yalnızım hemde çok yalnızım. 

o kadar çok şey düşündüm ki gece ama hepsi boş beni ne duyuyor ne görüyor duysa veya görse o zamanda burnumdan getiriyor herşeyi. 

Ramazana girdik bin şükür elimden geldiğince oruç tutmaya çalışıyorum. Dakka 1 gol 1 misali sabah kalktım ki benim WC su delinm,iş yine Allahım kalktığım da hiç mutlu olarak kalkamayacak mıyım nedir bu sıkıntı zaten gece uyuyamadım salak MG aradı olan uykumuda kaçırdı.  yukarrı çıktım babamın banyosu anamın banyasu temizlik birde alış veriş canım çıktı iyice... 

Ban Allahımdan yalnızlık diledim o bana verdi kimsesizlik biliyorum Allahımla çok uğraşıyorum ama benim suçum değil hayatımı karartan  kendisi herkese her istediğini veriyor bana gelince es geçiyor eskisi kadar ne inancım kaldı ne de ben  kaldım.

Mutsuzum umutsuzum yorgunum ne olacak halim

GAZETE DE ALINTILADIM KISACA

Ve işte hayatın dengesi! Kadınlar güçlü erkek ister, erkekler güzel kadın… Ama gün gelir, kadın anlar ki asıl güç, ne cebindeki para ne de kaslarındaymış; bir adamın omuzunda huzur bulabilmekmiş. Erkek de fark eder ki güzellik dediğin, bir süre etkileyici olsa da asıl önemli olan bir kadının gerçek sevgisi ve ruhuymuş.

FALLARA BAKTIM

Hayalindeki hayata ulaşmak için büyük değişikliklere ihtiyacın var!

Hayalindeki yaşam, şu anki hayatından oldukça farklı olabilir. Şu anda hayatında birtakım engeller ya da zorluklar seni hayallerine ulaşmaktan alıkoyuyor olabilir. Hayalindeki yaşamı yaşamak için büyük adımlar atmaya, köklü değişiklikler yapmaya ihtiyacın var. Şu anki yaşamın seni yeterince tatmin etmeyebilir ve bu seni hayal kırıklığına uğratabilir, ancak bu durum değişebilir! Bu noktada yapman gereken, öncelikle ne istediğine tam olarak karar vermek. Hangi adımları atman gerektiğini netleştirmek ve ardından bu adımları uygulamaya koymak, senin için büyük bir dönüm noktası olabilir. Şu anki hayatında bazı değişiklikler yapmadan, hayalindeki yaşama ulaşman zor görünüyor. Ancak bu seni pes ettirmemeli, aksine harekete geçmen gerektiğini göstermeli. Hayalindeki hayatı yaşamak için, belki de şu anki yaşam tarzını tamamen gözden geçirmen gerekiyor. Hayallerinle arandaki mesafeyi kapatmak için risk alman, yeni yollar denemen ve belki de bazı zorluklarla yüzleşmen gerekebilir. Ama unutma, her büyük başarı büyük adımlar atmayı gerektirir. Eğer bu değişiklikleri yapmazsan, hayalindeki yaşamı hep uzak bir hayal olarak görebilirsin. Şu anki hızın ve alışkanlıkların seni hayalindeki hayata yaklaştırmıyor olabilir. Ancak bu durumu değiştirmek senin elinde. Kendini toparla, planlar yap ve büyük adımlar atmaya cesaret et. Unutma ki, hayalindeki hayat için çaba göstermeye başladığında her şey mümkün olabilir!

YENİ YIL

 

Yeni yılın dökümünü yapayım dedim o kadar hızlı gelişti ki olaylar 

Ferdi Tayfur 02.01.2025 vefat etti

Apartmanımızdaki Murat 08.01.2025 etti

Zeliha yenge de 08.01.2025 vefat etti 

Vahit amca 13.01.2025 vefat etti 

Oyuncu Yaprak dökümünün neyyiri 14.01.2025 vefat etti

Osman abi ve Fatih emekli oldular 14.01.2025

Samed geldi 19.01.2025 

Bolu'da zenginlerin gittiği otel yandı 21.01.2025

İl Müdürünü görevden aldılar 21.01.2025

Kedilerimi ameliyat ettirdim. 22.01.2025

Anama ve bana ilaç yazdırdım 22.01.2025 başka başka aklıma geldikçe yazarım 

03.02.2025 Apartmandaki hayriye teyze vefat etti.